Wednesday, December 14, 2011

 

چي پيش خودت فكر كردي؟ كه از راه نرسيده بياي و منو ببري توي چهارچوبهايي كه خودت ميخواي؟ تو كه اين همه ادعا داري و آخرشم دارم ميبينم توي عمل تو هم مثل همه اي. خب اين چيز جديدي نيست برام. تجربه اين حس خيلي تو زندگي  من تكرار شده. حالا فكر كردي چي؟ كه من بواسطه اينكه يك زن جوان ام كه تازگيها هم طلاق گرفته ( چرا هميشه ميترسيدم اين كلمه رو اينجا بنويسم ؟) هر كسي رو به دنياي خودم راه ميدم؟ خب  بايد بهت بگم خيلي غلط زيادي كردي همچين فكري كردي. چون من هنوزم اينقدر هنر دارم كه بتونم تنهايي هام رو با همه اون چيزهايي كه دوست دارم پركنم و محتاج تو و امثال تو نباشم …
 
ميخواي از زبون من چي بشنوي؟ ضعف ؟ آه و ناله ؟ خب كور خوندي عزيز من،‌ چون راه و اشتباهي اومدي، ‌چون من خيلي قويتر از اوني ام كه تو با همه ادعاهات هستي،‌ چون من از تغيير نميترسم ولي تو دو دستي چسبيدي به همين روتين اي كه واسه خودت جور كردي. چون من جريان دارم و تو وايسادي سرجات و هي دور خودت ميچرخي كه چيكار كنم و چي ميشه ؟ 
خب ... مثلا فكر كردي كه من توي رودربايستي ميمونم؟ خب ميبيني كه نميمونم. تو هم نبايد بموني، ‌چون اين عمرته كه داره هدر ميشه،‌ چون من همينم كه هستم، چون من بلد نيستم نقش بازي كنم، چون اگه من رو دوست داري بايد با همه همين بديهايي كه دارم دوست داشته باشي، ‌چون من از اين آدمي كه هستم خجالت نميكشم و سرم رو بابت همه آنچه كه بر من گذشته بالا ميگيرم…
حالا تو ميخواد خوشت بياد، ‌ميخواد بدت بياد…
 
درضمن من هيچ قولي هم به هيچكس نميدم، ‌اگه ناراحتي هم من مجبور به هيچي نميكنمت، تو كه ميگي عذاب ميكشي و آرامش نداري... خب به سلامت. چيه؟ سنگدلم ؟ نه ... من واقع بينم. زندگي با چوبهايي كه بهم زده يادم داده كه بهترين راه اينه كه چشمهات رو بروي حقايق باز كني و سعي كني به جاي قايم شدن و فرار، قبولشون كني. ميدوني؟ اين ضربه هايي كه به قول خودت ميخواي به من بزني رو قبلا خودم خيلي محكمترهاشو به خودم زدم، ‌ديگه به اين راحتي ها دردم نمياد پس خودت رو زحمت بيخودي نده..

    در ضمن از همه تون، ‌كه فقط وقتي بهم نياز دارين، ‌ياد من ميفتين و انتظار دارين هميشه براتون وقت داشته باشم بدم مياد. من در مورد هيچ كدومتون چيزي كم نگذاشتم،‌ به جرات ميگم نه فقط دوستي بلكه براي خيلي هاتون خواهري كردم اما حالا ميخوام آدمهاي اطرافم رو الك كنم. خيلي وقته كه ديگه حوصله مراقبت كردن از خيلي هاتون رو ندارم…

پ ن:  تو رو نگفتما…

No comments:

Post a Comment