سلیقه موسیقیایی بابا همیشه یک سر و گردن از همه بالاتر بود. هیچوقت نه خودش چیزهای جفنگ گوش داد و نه تاجایی که  میتونست میگذاشت ما گوش بدیم. آهنگ ها و سبک هایی که الان خیلی ها به نشونه روشنفکری و کلاس دنبالش هستند رو ما در بچگی و بخاطر بچه چنین بابایی بودن شنیدیم و دیدیم. 

  که البته باعث افتخار من نیست چون ما بچه بودیم و طبعا چاره دیگه ای نداشتیم .(اینو گفتم نکید حالا چه از خودش تعریف میکنه). نتیجه اش هم آشنایی با انواع سازها، سبک ها و خواننده های بزرگ وطنی و غیر وطنی بود و گوش دادن مدام به آهنگ ها شون در حالیکه ممکن بود حتی یک کلمه اش رو نفهمیم.

بهرحال همه اینها رو گفتم که برسم باینجا: وقتی کیهان کلهر به سادگی در یک فضای خودمونی نشسته و با کمانچه دست ساز و بسیار زیبای شاه کمان آهنگ "کوچه لره " رو مینوازه، فقط دو چیز توی ذهن من میچرخه : بابا و اینکه این بشر (کیهان کلهر) انسان نیست یک معجزه است.