دنیای عجیبیه.  یکی حاضره دوتا، سه تا آپارتمان داشته باشه ولی دندون هاش زرد رنگ باشه و سیاهی خرابی شون موقع حرف زدن و بوی نامطبوعش حین نفس کشیدن براش مهم نیست. یکی هم حاضره در حالیکه کار نمیکنه و درآمدی نداره، و حتی معلوم نیست بتونه هزینه های یکسال آینده اش رو تامین کنه، بره زیر بار منت دیگران و با پول اونها بینی شو عمل کنه.

نمیدونم کدومش درسته. مسلما نه افراط و نه تفریط ولی... هردوشون در همون شرایطی که هستند در حال لذت بردن از زندگیشون هستن. بنظرم از همه چیز مهم تر لذت بردن از حاله. در هر شرایطی که هستی از خودت راضی باشی. حالا یا با دندون های خراب و نفس نامطبوع، یا با منت دیگران و بینی عمل کرده.