یادم هست یکبار سپینود نوشته بود نوشتن برایش شفابخش است . خب چقدر راست گفته بود و چقدر هم قشنگ راست گفته بود. سپینود خودش هم خیلی قشنگ بود .

... چندین ماه پیش سپینود رفت. بعد دی شد و اون همه آدم  یکهو رفتن. بعد ما رفتیم تو شوک و درد و بی خبری. بعد جنگ شد و نوروز شد ... بعد اعدام ها شروع شد...

 از همون موقع نمیدونم چطوری کار کردم، سفر رفتم، ورزش کردم، آشپزی کردم، مهمونی رفتم، چجوری خندیدم و ادامه دادم؟ چطوری نفس کشیدم و دووم آرودم اون هم بدون شفای نوشتن؟  راستش اصلا یادم نمیاد...